Kreizstätten werd vun die Schwowe in der Umgebung Kreischtädl" genennt. Die Leit han bei der Ansiedlung ihre Häiser gebaut, awer es Dorf hat noch ka Name ghat. Do is eemol a fremder Mann ins Dorf kumm. Un een Mann vun do vum Dorf hat grad e kleener Tedl gschlaa, un der kleene Tedl hat awer gar ke Laut vun sich gin. Der fremdi Mann hat no gruft iwer den Tedl: Kreisch Tedl!" Un vun dann hat des Dorf sei Nome kriet, sowie die Alte es nenne: Kreischtädl.
(Aufgezeichnet in Kreuzstätten von Elisabetha Primixl)
Quelle: Banater Volksgut, Erster Band, Märchen, Sagen und Schwänke, Herausgegeben von Walther Konschitzky und Hugo Hausl, Bukarest 1979, Seite 112