|
IN DER WOLFSGRUBE Es is mol a Ziegl vum Dach runergfall un am Hinkl grad uf der Kopp. No hat's Hinkl gschrie: "E Schlag uf mei Kopp, a Riß an meim Schopp, Wolkebruch, Erdbewe soll's do gewe! Schnell laaft mit mir, sunscht sterbt ihr noch do!" No is de Kokosch mitgeloff. Wie se uf die Hutwaad kumm sein, is der Has zu ehni kumm, der hat gfrogt: "Hinkl un Kokosch wuhin?" No hat's Hinkl gsagt: "A Schlag uf mei Kopp, a Riß an aneim Schopp, Wolkebruch, Erdbewe soll's do gewe. Schnell, laaft mit mir, sunscht sterbt ihr noch do!" No sein se bis in de Wald kumm. Dann is ehni de Fuchs begengt, der hat gfrogt, wu se hingehe. No hat's Hinkl nochmol gsagt: "A Schlag uf mei Kopp, a Riß an meim Schopp, Wolkebruch, Erdbewe soll's do gewe. Schnell laaft mit mir, sunscht sterbt ihr noch do!" No sein se noch weiter gang in de Wald. No is der Wolf zu ehni kumm. Der hat gfrogt, wu se hingehe. No hat's Hinkl gsagt: "A Schlag uf mei Kopp..." Un weil's schun Nacht war, no han se net gseh, wu se hingehe. No sein se in a Wolfsgrube gfall. Der nächschti Marjet ham se Hunger ghat, no ham se gsung:
Der nächschti Marjet ham se wiedrum gsung:
(Mitgeteilt von Elisabeth Lamprecht aus Grabatz, aufgezeichnet von Ingrid Harle) Quelle: Banater Volksgut, Erster Band, Märchen,
Sagen und Schwänke, Herausgegeben von Walther Konschitzky und Hugo
Hausl, Bukarest 1979, Seite 35 |